همیشه جنگ پایان ماجرا نیستگلوله ها، راه خودشان را طی می کنند وسربازان در خواب های فرضی خود پیر می شوند...باچشم های بسته راه می افتمشاید بهتر بود چشم هایت را بر می داشتمتا دیگر در هیچ جنگی شکست نخورم...از شما چه پنهاندارم به سربازی فکر می کنم کههیچ گاه نجنگید و ذره ذره در آغوش معشوقه ی خیالی اش شکست ...

من بفکر غزلی در خور چشمان توأمتو ولی چشم به شعر و غزلم میبندیمن پر از ولوله ی داشتنت هستم و توروز و شب فکر سفر از دل بیتاب منی

در مصافش غالبا مغلوب و دل افسرده ای عشق هر کاری بخواهد را به قرآن می کند!

شاخص و حرمت انسان فقط آزادیستگوهر عقل نماینده ی هر آبادیست از نگاه من و تو رنگ جهان یکسان نیستاختلاف نگرش در علما هم عادیست بپذیریم که اندیشه ی ذهنی ، ذهنیستشیر واحد شده ، اندیشه ی استبدادیست با تفاوت بپذیریم که هستیم همهدر سکوت دگران هم به خدا فریادیست حق ما نیست که از گریه به جایی برسیمبه جهان راز...

بغض که می کنمقلم به جای مناشک می ریزددلتنگی که میکنمقلم به جای من میمیردعاشقی که می کنمقلم عجیب شاعری میکندعمریست قلم تاوان پس می دهدچه صبور است چیزی نمی گویدعاشقانه به پایم مانده استیا شاید هم به من عادت کردهمی دانم خسته شدهاما باز بی وفایی نمی کندشاید هم میداندوجودم به تار و پودش گره خوردهتنهایم ن...

کلافه گشت و دوباره به آب و تاب افتادو چند قطره ی اشکی که رویِ قاب افتاد دلش شبیه قدم هایِ شعر، می رقصیدوالتهابِ نگاهش، بر آفتاب افتاد دِرَنگ کرد و نکرد آن چنان که وِلوله ایبه جانِ خسته ی این بیت های ناب افتاد شبی پرید و از این جا به آسمان ها رفتو پلک های نجیبش که با شتاب، افتاد چکید رویِ غزل از نگاه...

لبالب می شوم از مهربانی چون تو را دارمتو را دارملبالب می شود چشمان دیدارمچه داری اینچنین مستم پر از " می " می شود دستمچو دستت را به دستانم ولو یک لحظه بسپارمشب و چشم سیاه و گیسوان مشکین ، چه ترکیبی !من اما روز ها در خوابِ هر دو سخت بیدارم نفس دلتنگیت را دوست دارد وقت بر گشتنتو را ای همنفس با بوسه ها...

این شهر چرا خالیست ، این کوچه پر از سنگ است ؟هر خانه که می بینی ، خالی شده از جنگ است مو سیقی لالایی خوابیده پس از قرنیاین قرن جدید انگار ، با جنگ هماهنگ است بودای قشنگ شهر ، ترکیده ز بیخ و بن ناقوس کلیسا ها ، چندیست بد آهنگ است تو حید زلال اما ، گردیده اسیر شرکبی رنگ ترین معبد ، آلوده به صد رنگ است...

غروب... ساعت شش، انتظارِ دلتنگینشسته بود زنی از تبارِ دلتنگی دلش دَوام نیاورد آسمان باشدو رفت با غزلی از غُبارِ دلتنگی ببین که فرصت مُردن نداشت حتی زن!میانِ ثانیه ها و مزارِ دلتنگی دلش نخواست بگوید: که دوستت دارماگرچه بود زبانش، دچارِ دلتنگی نگاه کرد به مرد و تنش که عریان بودشکُفت خاطره ها در بهارِ ...

تمام خوابهایشبانه اش را سقط میکند زنی که ترجیح میدهدبرای زندگیدر آینه ماه بماند

من...غرق تماشای توام...و تو...چه سرد...مرا می بینی...و چه لرزان...نامم را...می خوانی...ولی من...سکوت کرده ام...نزدیک می شوی...به من...و من...نه...بلکه اشکها...گونه هایت را...می بوسند...و آرام آرام...به لب هایت...می رسند...و به جای من...لبهایت را...می بوسند...و من...باهمان...سکوتی که به لب...دوخته ام...

این روز ها زیاد میخوابمبه امید آن کهبیدار شوموببینممن و توفقط کابوس بوده ایم

وقتی کنارم نیستی از درد لبریزمباید که از این زخم ها قدری بپرهیزم من سال ها در گُور خود بی شعر خوابیدمشاید که با یک بوسه ات از جای برخیزم گاهی تو را می آورم از روزهای دورقدری غزل می خوانی و هی اشک می ریزم گم گشته ای در لایِ تقویم غزل هایمای کاش می شد تا تو را بر گردن آویزم چون گِردبادی زخم خورده، گیج...

در سکوتم ، چه قدر لذت آواز تو هستزیر و بم های تو و ، زمزمه ی ساز تو هست تا تو هستی به دلم کوچه ی بن بستی نیستشهر در نوبت دیدار پر از ناز تو هست بال بگشای بر این قله ی پیر پدریکه مرا دیر زمانیست که پرواز تو هست چه کنم رخوت ایام مرا داده سکوتشاد بختی ، که تو و عشوه و طناز تو هست نیست ایام غمی ، گرچه ک...

دلم می خواهد آوازی بخوانم ، یاد آن شب ، یاد آن شب هانُتی پایین با سازی بخوانم ، یاد آن شب ، یاد آن شب ها در آمد ، شور ، قدری اصفهان و گوشه ی شیدا تو را با عشوه و نازی بخوانم ، یاد آن شب ، یاد آن شب ها گهی قانون بر گیرم ، گهی بربط در آغوشمتو را با رقص و طنازی بخوانم ، یاد آن شب ، یاد آن شب ها تو آ ن ...

طرح نو انداختن کار منستتازه ها محصول انبار من است دیگر اندیش و دگر خواه جهانهمنشین صحبت و یار من است دلنوازی ، نغمه خوانی ، شاعریهر سه اعجاز غم تار من است آسمان ، خورشید ، باران ، زندگیواژه های ناب بازار من است وسعت عا لم که ناید بر دو چشمشرق و غربش ، در حد غار منست فهم هستی در نقاب راز گلپویش پروان...

من و یک قلب بارانی ، تو را چون گریه کم دارمکه بی تو در شب باران ، مژه بر هم نمی ذارم نگو دیره ، نگو فردا ، همین حالا بیا ، خوبممن اینجا پیش خواب تو ، تمام وقت بیدارم هزار و یک شب و قصه ، به سر شد بی توام برگرد تو رفتی و هنوزم من ، به جان عشق بیمارم به ساحل ها قسم دادم ، که چون امواج بر گردیچو ماهی م...

امشب از خدا می خواهم ...یک قطره اشک...و...یک دل سالم به من بدهد...می خواهم دوباره عاشق شوم...فقط خدا کند...این بار تو را نبینم...

زد وی ام مینگرم کار ویپرده دریده همه افکار وی نیست خمش بر من آشفته دلپرده ای از این همه اسرار وی چشم دلت باز گشا خسته دلتا که روی بر در گلزار وی باز ببینی همه زیبایی و باز بیابی همه افکار وی نکته سربسته نجویم جوانچون که عیان است هر آثار وی تشنه نوری ز رخ پادشهباز بجویم همه اخبار وی منتظرم اوج بگیرم ...

کجایِ مصرع آخِر، نوشت باران را ؟!!غروب زخمی شهر و سکوت آبان را نگاه کرد خودش را درون آینه بازدوباره بست کمی چشم های حیران را بلند شد... همه جا را نگاه کرد و نشستکِشید روی سرش، دست های بی جان را وزید بوی تنش، روی پرده ها انگار!! گرفت بغض غریبی، گلوی گلدان را و باز می زنی از شعرهای من بیرونبرای آنکه ن...